თეგი: „მოსკოვის მექანიზმი“
ეუთოს 24-მა ქვეყანამ საქართველოზე “მოსკოვის მექანიზმი” გაააქტიურა
დღეს, 29 იანვარს, ეუთოს წევრმა 24-მა სახელმწიფომ „მოსკოვის მექანიზმი“ გაააქტიურა, რათა შეიქმნას საექსპერტო მისია. დამოუკიდებელი მისია დაადგენს ფაქტებს და გააკეთებს შესაბამის რეკომენდაციებს. ინიციატორი ქვეყნები არიან: ალბანეთი, ავსტრია, ბელგია, ბოსნია-ჰერცეგოვინა, კანადა, ჩეხეთი, დანია, ესტონეთი, ფინეთი, გერმანია, ირლანდია, ისლანდია, ლატვია, ლიხტენშტეინი, ლიეტუვა, ლუქსემბურგი, მოლდოვა, მონტენეგრო, ნიდერლანდები, ნორვეგია, სლოვენია, უკრაინა, გაერთიანებული სამეფო და შვედეთი. შესაბამის განცხადებას დიდი ბრიტანეთის საგარეო საქმეთა სამინისტრო ავრცელებს. განცხადებაში ნათქვამია, რომ 2024 წლის დეკემბერში ეუთოს 38-მა ქვეყანამ საქართველოსთან მიმართებით “ვენის მექანიზმი” გაააქტიურა, რათა საქართველოში მიმდინარე მოვლენებზე შეშფოთება გამოეხატათ, თუმცა 2024 წლის დეკემბერსა და 2025 წლის იანვარში დემონსტრანტების მიმართ პოლიციის სისასტიკეზე კითხვები უპასუხოდ დარჩა, ადამიანის უფლებების ვალდებულებების შესრულებასთან დაკავშირებით კი, ქვეყნების შეშფოთება კიდევ უფრო გაიზარდა“. „ჩვენ ყურადღებით და მზარდი შეშფოთებით ვაკვირდებით ადამიანის უფლებების მდგომარეობას საქართველოში. როგორც ეუთო-ს მონაწილე სახელმწიფომ, საქართველომ აიღო ვალდებულება, დაიცვას ადამიანის უფლებები და ფუნდამენტური თავისუფლებები,“ – აღნიშნულია ერთობლივ განცხადებაში. ეუთოს წევრი 24 ქვეყანა ავრცელებს იმ საკითხების ჩამონათვალსაც, რომლებიც მათივე შეფასებით, შეშფოთებას იწვევს – „საკანონმდებლო რეფორმები, რომლებიც მიზნად ისახავს განსხვავებული აზრის ჩახშობას, სამოქალაქო საზოგადოებისა და დამოუკიდებელი მედიის საქმიანობის შეზღუდვას; სამართლებრივი ქმედებები ოპოზიციური პარტიების აკრძალვის მიზნით; არჩევნების სამართლიანობა; დეზინფორმაციის გავრცელება მმართველი პარტიის მიერ; კამპანიები დიპლომატიური წარმომადგენლების წინააღმდეგ; გამოხატვის და მედიის თავისუფლების შეზღუდვები; პოლიტიკურად მოტივირებული დაპატიმრებები და დევნა; სასამართლო სისტემის ბოროტად გამოყენება რეპრესიების სისტემის განსამტკიცებლად; ბრალდებები თავისუფლებააღკვეთილ პირთა არასათანადო მოპყრობაზე; არაპროპორციული ძალის გამოყენება და თვითნებური დაკავებები; ასევე ოპოზიციონერი პოლიტიკოსების, ადამიანის უფლებების დამცველებისა და ჟურნალისტების დევნა, დაშინება. ამის საფუძველზე, ქვეყნები იყენებენ 1991 წლის მოსკოვის შეხვედრის დოკუმენტის მე-12 პარაგრაფს, რათა შეიქმნას ფაქტების დამდგენი მისია საქართველოს ეუთოს ვალდებულებების შესრულების შესაფასებლად.“ მისიას დაევალება: „მოახდინოს საქართველოში ადამიანის უფლებებთან და ფუნდამენტურ თავისუფლებებთან დაკავშირებით ბოლოდროინდელი მოვლენების დოკუმენტირება; შეაფასოს ამ მოვლენების გავლენა სამოქალაქო საზოგადოებაზე, მედიის თავისუფლებაზე, კანონის უზენაესობასა და სასამართლოს დამოუკიდებლობაზე, პოლიტიკურ პლურალიზმსა და დემოკრატიული საზოგადოების სხვა სტრუქტურულ კომპონენტებზე; მოამზადოს რეკომენდაციები შეშფოთების საკითხების გადაჭრის შესახებ.“ განცხადების ხელმომწერები მოუწოდებენ საქართველოს, ითანამშრომლოს მისიასთან. „მოვუწოდებთ საქართველოს, ითანამშრომლოს მისიასთან და ხელი შეუწყოს მის მუშაობას, მოსკოვის დოკუმენტის მე-6 პუნქტის შესაბამისად. მოსკოვის დოკუმენტის მე-10 პუნქტის შესაბამისად, შეიძლება, მისიის ერთი წევრი საქართველომ აირჩიოს ორგანიზაციის ექსპერტთა სიიდან. გათვალისწინებულია რუსეთის მიმდინარე სამხედრო ყოფნა საქართველოს ოკუპირებულ რეგიონებში – აფხაზეთსა და „სამხრეთ ოსეთში“, ამიტომ, მისია თავის ანგარიშში შემოიფარგლება საქართველოს ტერიტორიის იმ ნაწილებით, რომლებიც თბილისის კონტროლის ქვეშ არის,“ – წერია განცხადებაში. „მექანიზმის მიზანია, საქართველოს მიერ ეუთოს წინაშე ნაკისრი ვალდებულებების შესრულების შეფასება, განსაკუთრებით, 2024 წლის გაზაფხულის შემდგომ განვითარებული მოვლენების გათვალისწინებით. „მოსკოვის მექანიზმი“, რომელიც ეუთომ უკანასკნელად 2025 წლის 24 ივლისს უკრაინასთან მიმართებით გამოიყენა, წევრ სახელმწიფოებს შესაძლებლობას აძლევს, ჩამოაყალიბონ და გაგზავნონ ექსპერტთა საგანგებო მისია ეუთოს ადამიანური განზომილების სფეროსთან დაკავშირებული კონკრეტული საკითხის ან პრობლემის მოგვარების ხელშესაწყობად. საქართველოსთან მიმართებით მოსკოვის მექანიზმი პირველად ამოქმედდა. მანამდე, 2024 წლის დეკემბერში, ეუთოს წევრმა 38 სახელმწიფომ ვენის მექანიზმი აამოქმედა, რათა საქართველოში მიმდინარე მოვლენებთან დაკავშირებით შეშფოთება გამოეხატათ და დამატებითი ინფორმაცია გამოეთხოვათ. საქართველოს მხრიდან წარმოდგენილი პასუხის მიუხედავად, შეშფოთება კიდევ უფრო გაძლიერდა. მოცემულ შემთხვევაში, მოსკოვის მექანიზმის ექსპერტთა მისიის ამოცანაა: „უკანასკნელ პერიოდში, საქართველოში ადამიანის უფლებებისა და ძირითადი თავისუფლებებთან დაკავშირებით განვითარებული მოვლენების დოკუმენტირება; აღნიშნული მოვლენების გავლენის შეფასება საქართველოს სამოქალაქო საზოგადოებაზე, მედიის თავისუფლებაზე, კანონის უზენაესობასა და სასამართლოს დამოუკიდებლობაზე, პოლიტიკურ პლურალიზმსა და დემოკრატიული საზოგადოების სხვა სტრუქტურულ კომპონენტებზე, რომლებიც ეუთოს უსაფრთხოების ყოვლისმომცველი განსაზღვრების საფუძველია; ასევე, მისია შეიმუშავებს კონკრეტულ რეკომენდაციებს, რომლებიც აუცილებელია შეშფოთების გამომწვევი მიზეზების მოსაგვარებლად,“ - ნათქვამია თავის მხრივ, ეუთოს დემოკრატიული ინსტიტუტებისა და ადამიანის უფლებების ოფისის განცხადებაში. ეუთოს „მოსკოვის მექანიზმი“, [რომელიც ვენის მექანიზმს ეყრდნობა], 1991 წელს ადამიანური განზომილების კონფერენციის მესამე ეტაპზე მიიღეს. ორივე მექანიზმი ადამიანის უფლებების შესაძლო დარღვევების გამოძიების მიზნით არის შექმნილი. მექანიზმი 1990 წელს კოპენჰაგენის დეკლარაციაში განავითარეს. 1991 წელს მოსკოვში გამართულ შეხვედრას მოჰყვა მექანიზმის პირველად გამოყენება საბჭოთა სივრცეში, რის შედეგადაც, მას დაერქვა „მოსკოვის მექანიზმი.“ შექმნის დღიდან „მოსკოვის მექანიზმი“ 15-ჯერ გაააქტიურეს, მათ შორის: 1992 წელს: ევროპის თანამეგობრობის 12 სახელმწიფოსა და აშშ-ის მოთხოვნით, – ხორვატიასა და ბოსნია-ჰერცეგოვინაში სამოქალაქო პირებზე სისასტიკისა და თავდასხმების გამოსაძიებლად. ბელორუსის 2010 წლის საპრეზიდენტო არჩევნების შემდეგ - 14 წევრი ქვეყნის მოთხოვნით; 1999 წელს „მოსკოვის მექანიზმი“ გაააქტიურა რუსეთის ფედერაციამ NATO-ს სამხედრო ოპერაციის წინააღმდეგ ყოფილ იუგოსლავიაში; ასევე, 2018 წელს 16-მა ქვეყანამ მოითხოვა რუსეთში, კერძოდ კი, ჩეჩნეთში, ადამიანის უფლებათა დარღვევის შესახებ ვითარების გამოსაძიებლად. მექანიზმი ამოქმედდა 2022 წელს რუსეთის მიერ უკრაინაში სრულმასშტაბიანი შეჭრის შემდეგაც. ასევე, 2024 წელს: ეუთოს 45 სახელმწიფოს მოთხოვნით, – რუსეთის მიერ უკრაინის მშვიდობიანი მოსახლეობის თავისუფლების თვითნებური აღკვეთის გამოსაძიებლად.
რა წერია ეუთოს "მოსკოვის მექანიზმის" ანგარიშში საქართველოს შესახებ
ეუთო „მოსკოვის მექანიზმის“ ფარგლებში საქართველოზე მომზადებულ ანგარიშს აქვეყნებს. ანგარიშში, რომელშიც საქართველოში 2024 წლის გაზაფხულიდან განვითარებული მოვლენებია განხილული, რეკომენდაციებია მოცემული. მოსკოვის მექანიზმის“ ანგარიშში აღნიშნულია, რომ რომის სტატუტის მონაწილე სახელმწიფოებს შეუძლიათ, განიხილონ საქართველოში არსებული სიტუაციის სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლოსთვის გადაცემის საკითხი მთავარ მიგნებებს შორისაა მანდატით გათვალისწინებულ პერიოდში საქართველოში დემოკრატიული უკუსვლა. ანგარიშის თანახმად, დემონსტრანტების, პოლიტიკური ოპოზიციის ლიდერებისა და ჟურნალისტების წინააღმდეგ ძალადობა (ზოგიერთ შემთხვევაში შეიძლება, თქმა, რომ ძალადობა წამების დონეს აღწევდა), გაერთიანებული იყო დანაშაულების ჩამდენის სრულ დაუსჯელობასთან. ანგარიშის მიხედვით, მთავრობამ ეტაპობრივად შეამცირა გამოხატვისა და შეკრების თავისუფლებები ახალი კანონების მიღებით, რომლებიც სამოქალაქო საზოგადოებას, პოლიტიკურ ოპოზიციას, დამოუკიდებელ მედიას და LGBT+ საზოგადოებას იღებენ მიზანში. გარდა ამისა, ეს თავისუფლებები მეტისმეტად შეიზღუდა ადმინისტრაციული ზომების შემზღუდავი აღსრულებით, როგორებიცაა, მაღალი ჯარიმები და ადმინისტრაციული დაკავება, ისევე, როგორც მთავრობის კრიტიკოსების წინააღმდეგ სისხლის სამართლის საქმეების აღძვრა. „მთავარი ოპოზიციური პარტიების აკრძალვის მიმდინარე მცდელობა საფრთხეს უქმნის პოლიტიკური პლურალიზმის არსებობას. მთავრობისგან დამოუკიდებელი აქტორების მიმართ მტრული განწყობა კიდევ უფრო მძიმდება დაუდგენელი ჯგუფების მიერ ჩადენილი ძალადობის უკონტროლო შემთხვევებით, რომლებიც დროდადრო თავს ესხმიან მთავრობის კრიტიკოსებს, ხშირად საჯარო სივრცეებში და დღისით, აშკარად დაუსჯელად. ამ გარემოს, ასევე განაპირობებს მთავრობასთან დაკავშირებული პირების ულმობელი, სტიგმატიზებული რიტორიკა. გარდა ამისა, არსებობს გარკვეული შეშფოთება იმ პირების სამართლიანი სასამართლო პროცესის უფლებასთან დაკავშირებით, რომლებიც სისხლის სამართლებრივი დევნის საფრთხის წინაშე დგანან რაიმე ფორმის განსხვავებული აზრის გამო,” - ნათქვამია ანგარიშის წარდგენაში. ანგარიშში მოცემულია რეკომენდაციები საქართველოსთვის, ეუთოს წევრი ქვეყნებისა და საერთაშორისო საზოგადოებისთვის. რეკომენდაციები საქართველოს რესპუბლიკას: თავისუფალი არჩევნების შესახებ: ჩატარდეს დამოუკიდებელი და მიუკერძოებელი გამოძიება არჩევნების დარღვევების შესახებ ყველა ბრალდებაზე. განხორციელდეს არჩევნების ორგანიზებაში აუცილებელი ცვლილებები, ეუთოს დემოკრატიული ინსტიტუტებისა და ადამიანის უფლებათა ოფისის (ODHIR) მიერ 2024 წლის საპარლამენტო არჩევნებთან დაკავშირებულ ანგარიშში მოცემული რეკომენდაციების შესაბამისად. მოწვეულ იქნან გარე დამკვირვებლები (კერძოდ, ეუთოს/ODHIR-ის მისია) მომავალ არჩევნებზე დასაკვირვებლად. მოწვევა უნდა გაიგზავნოს საკმარისად ადრე, რათა ODHIR-მა შეძლოს საარჩევნო მისიის შინაარსიანად განხორციელება. თავი შეიკავოს ოპოზიციის შესახებ ცილისმწამებლური ინფორმაციის გავრცელებისა და დაშინებისა და მუქარის რიტორიკული კამპანიებისგან. თავი შეიკავოს საკონსტიტუციო სასამართლოში პოლიტიკური პარტიების აკრძალვის პროცედურების თვითნებური დაწყებისგან. უკან გაიწვიოს ამჟამად განხილული განაცხადები. უკან გაიწვიოს პოლიტიკური ოპოზიციის ლიდერების წინააღმდეგ თვითნებურად წაყენებული ბრალდებები (კერძოდ, სისხლის სამართლის კოდექსის 225-ე, 318-ე და 319-ე მუხლების საფუძველზე). რეკომენდაციები ეუთოს წევრ სახელმწიფოებს: მოითხოვეთ და მხარი დაუჭირეთ რეკომენდაციების შესრულებას საქართველოს მთავრობის მიერ. უზრუნველყავით მოსკოვის მექანიზმის დასკვნების სისტემატური მონიტორინგი, მათ შორის, პერიოდული განხილვის გზით მუდმივ საბჭოში. განიხილეთ მიზნობრივი სანქციების დაწესების საკითხი იმ პირების მიმართ, რომლებიც პასუხისმგებელნი არიან ამ ანგარიშში აღწერილი განსაკუთრებით სერიოზული დარღვევებისთვის. გააგრძელეთ ძალისხმევა ყველა შესაბამის სუბიექტს შორის დიალოგის ხელშეწყობის მიზნით. განათავსეთ არჩევნების სადამკვირვებლო მისია მომავალი არჩევნებისთვის გამჭვირვალობისა და სამართლიანობის უზრუნველსაყოფად. განიხილეთ ეუთოს ოფისის გახსნა საქართველოში. მხარი დაუჭირეთ დამოუკიდებელ სამოქალაქო საზოგადოების წარმომადგენლებს საქართველოში და ემიგრაციაში მყოფ საქართველოს სამოქალაქო საზოგადოების ორგანიზაციებს. რეკომენდაციები საერთაშორისო საზოგადოებას: მხარი დაუჭირეთ ინიციატივებს, რომლებიც მიზნად ისახავს საქართველოში ადამიანის უფლებების დარღვევების შესახებ ინფორმაციის მიწოდებას და დოკუმენტირებას. განიხილეთ წამებისა და არაადამიანური მოპყრობის ჩამდენი პირების და მათი პასუხისმგებელი ზემდგომი პირების მართლმსაჯულების წინაშე წარდგენის საკითხი ეროვნულ სასამართლოებში, სადაც ეს შესაძლებელია, მათ შორის, უნივერსალური იურისდიქციის გამოყენებით. უზრუნველყოთ დაცვა და დახმარება იმ ადამიანებისთვის, რომლებსაც მოუწიათ ქვეყნის დატოვება, მათ შორის, საერთაშორისო დაცვის მინიჭებით, სადაც ეს შესაძლებელია, ასევე ადამიანის უფლებების დარღვევასთან დაკავშირებული დაზიანებებისა და ტრავმების მკურნალობის გზით. მხარი დაუჭირეთ ადამიანის უფლებების დამცველებს და სამოქალაქო საზოგადოების ორგანიზაციებს, რომლებიც ხელს უწყობენ და იცავენ ადამიანის უფლებებს, მათ შორის, ემიგრაციაში მყოფი სამოქალაქო ორგანიზაციების რეგისტრაციის ხელშეწყობით. მხარი დაუჭირეთ საქართველოს საჭირო სამართლებრივი რეფორმების დანერგვის მიზნით. ხელი შეუწყვეთ გაეროს სპეციალური პროცედურების ჩართვას ადამიანის უფლებების დაცვაში; განიხილეთ გაეროს ადამიანის უფლებების უმაღლესი კომისრის ოფისის დაარსება საქართველოში. გაეროს სპეციალურ პროცედურებსა და ადამიანის უფლებათა საბჭოს, სხვა მექანიზმებს შორის განსაკუთრებული ყურადღება უნდა მიექცეს: თვითნებური დაკავების სამუშაო ჯგუფი (WGAD) - განსაკუთრებით სასარგებლოა, რადგან არ არსებობს ეროვნული საშუალებების ამოწურვის მოთხოვნა. ბ. წამებისა და სხვა არასათანადო მოპყრობის სპეციალური მომხსენებელი, გ. აზრისა და გამოხატვის თავისუფლების უფლების ხელშეწყობისა და დაცვის სპეციალური, მომხსენებელი, დ. მშვიდობიანი შეკრებისა და გაერთიანების თავისუფლების უფლებების სპეციალური მომხსენებელი, ე. ადამიანის უფლებათა დამცველების მდგომარეობის სპეციალური მომხსენებელი, ვ. მოსამართლეებისა და ადვოკატების დამოუკიდებლობის სპეციალური მომხსენებელი, ზ. იძულებით გადაადგილებულ პირთა ადამიანის უფლებების სპეციალური მომხსენებელი, თ. უმცირესობების საკითხებში სპეციალური მომხსენებელი, ი. პირადი ცხოვრების ხელშეუხებლობის უფლების სპეციალური მომხსენებელი, კ. სექსუალური ორიენტაციისა და გენდერული იდენტობის საფუძველზე ძალადობისა და დისკრიმინაციისგან დაცვის დამოუკიდებელი ექსპერტი, კ. ქალებისა და გოგონების მიმართ ძალადობის, მისი მიზეზებისა და შედეგების, სპეციალური მომხსენებელი, ლ. ქალებისა და გოგონების მიმართ დისკრიმინაციის სამუშაო ჯგუფი, ქიმიური იარაღის შესახებ 1992 წლის კონვენციის მონაწილე სახელმწიფოებს შეუძლიათ, განიხილონ ქიმიური იარაღის აკრძალვის ორგანიზაციის აღმასრულებელი საბჭოსთვის მოთხოვნის საკითხი, რათა დააზუსტონ ქიმიური იარაღის სავარაუდო გამოყენების საკითხი საქართველოს ხელისუფლების მიერ ქიმიური იარაღის შესახებ 1992 წლის კონვენციის IX მუხლის შესაბამისად. ადამიანის უფლებათა და ძირითად თავისუფლებათა დაცვის კონვენციის (ადამიანის უფლებათა ევროპული კონვენცია; ადამიანის უფლებათა ევროპული კონვენცია) მონაწილე სახელმწიფოებს შეუძლიათ, განიხილონ სახელმწიფოთაშორისი განაცხადის წარდგენის საკითხი ადამიანის უფლებათა ევროპული კონვენციის (ადამიანის უფლებათა ევროპული კონვენცია) 33-ე მუხლის შესაბამისად. ადამიანის უფლებათა ევროპული კონვენციის მონაწილე სახელმწიფოებს, ასევე, სხვა ორგანოებს, როგორიცაა ვენეციის კომისია, ევროპის საბჭოს ადამიანის უფლებათა კომისარი და სამოქალაქო საზოგადოების ორგანიზაციები, შეუძლიათ, განიხილონ ადამიანის უფლებათა ევროპულ სასამართლოში მიმდინარე და მომავალ პროცესებში ჩარევა. ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს მიერ გადაწყვეტილებების გამოტანის შემთხვევაში, ადამიანის უფლებათა ევროპული კონვენციის მონაწილე სახელმწიფოებს, ასევე სამოქალაქო საზოგადოების ორგანიზაციებს, შეუძლიათ, აქტიურად ჩაერთონ გადაწყვეტილებების აღსრულებაში ევროპის საბჭოს მინისტრთა კომიტეტის მეშვეობით. წამებისა და სხვა სასტიკი, არაადამიანური ან დამამცირებელი მოპყრობის ან დასჯის წინააღმდეგ კონვენციის მონაწილე სახელმწიფოებს შეუძლიათ, განიხილონ წამების წინააღმდეგ კომიტეტისთვის სახელმწიფოთაშორისი შეტყობინების წარდგენის საკითხი. წამების წინააღმდეგ კონვენციის მონაწილე სახელმწიფოებს შეუძლიათ, განიხილონ საერთაშორისო სასამართლოში განაცხადის წარდგენის საკითხი. წამების წინააღმდეგ კომიტეტმა, ასევე გაეროს წამების პრევენციის ქვეკომიტეტმა (SPT), განსაკუთრებული ყურადღება უნდა მიაქციონ საქართველოში არსებულ სიტუაციას. ვენეციის კომისია უნდა იყოს ჩართული შესაბამისი კანონპროექტების შემდგომ შეფასებაში. რომის სტატუტის მონაწილე სახელმწიფოებს შეუძლიათ, განიხილონ საქართველოში არსებული სიტუაციის საერთაშორისო სისხლის სამართლის სასამართლოსთვის გადაცემის საკითხი, პოლიტიკური დევნის, წამებისა და სხვა არაადამიანური ქმედებების მზარდი რაოდენობის გათვალისწინებით. ევროპის საბჭოს (ევროპის საბჭოს) ადამიანის უფლებათა კომისარს შეუძლია, განიხილოს მისიის გაგზავნის საკითხი საქართველოში. ევროპის საბჭოს გენერალურ მდივანს შეუძლია, მოსთხოვოს საქართველოს, წარმოადგინოს ახსნა-განმარტება იმის შესახებ, თუ როგორ უზრუნველყოფს მისი შიდა კანონმდებლობა ადამიანის უფლებათა კონვენციის (ადამიანის უფლებათა კონვენციის 52-ე მუხლი) ნებისმიერი დებულების ეფექტურ განხორციელებას. ანგარიშში საკანონმდებლო რეფორმებთან დაკავშირებით ნათქვამია: “უცხოური გავლენის გამჭვირვალობაზე კანონი” (TFI), “უცხოური აგენტების რეგისტრაციის აქტი” (FARA), და “გრანტების შესახებ კანონში” უცხოურ გრანტებთან დაკავშირებული შესწორებები უნდა იქნას გაწვეული. საქართველოს საერთაშორისო ვალდებულებებთან მათი შეუსაბამობის მასშტაბის გათვალისწინებით, მომხსენებელს არ მიაჩნია, რომ გამიზნული შესწორებებით შესაძლებელია მათი ამ ვალდებულებებთან შესაბამისობაში მოყვანა. იმ შემთხვევაში, თუ საქართველო გადაწყვეტს, არ გაიწვიოს ეს კანონები, ისინი, როგორც მინიმუმ, შესწორებულ უნდა იქნას ვენეციის კომისიის რეკომენდაციებთან შესაბამისად. ეს, კერძოდ, ნიშნავს ვალდებულების ამოღებას მგრძნობიარე ინფორმაციის გამჟღავნებაზე იმ სუბიექტების ბენეფიციარებისა და თანამშრომლების შესახებ, რომლებიც აღნიშნულ კანონმდებლობას ექვემდებარებიან; აღნიშნული კანონების დარღვევებისთვის ჯარიმების შემცირებას; “უცხოელი პატრონების აგენტებად” რეგისტრაციის ვალდებულების მნიშვნელოვნად შეზღუდვას იმის გათვალისწინებით, ნამდვილად მოქმედებს თუ არა უცხოური მითითებებით. გარდა ამისა, ამ კანონების ენა გაცილებით უფრო კონკრეტული უნდა იყოს; მსგავსად, “მაუწყებლობის შესახებ კანონში” ბოლო დროის შესწორებები, რომლებიც უცხოურ დაფინანსებასა და სამაუწყებლო მასალის შეზღუდვებს ეხება (54-ე მუხლი) უნდა გაიწვიოს; “ოჯახის ღირებულებების შესახებ კანონი” უნდა გაიწვიოს. ეს კონკრეტულად, მაგრამ არამხოლოდ, ეხება ერთსქესიანი ურთიერთობებისა და ტრანსგენდერული იდენტობის ინცესტთან გათანაბრებას, ამ ცნებების ‘პოპულარიზაციის’ აკრძალვას, მათ შორის, შეკრებებით, გენდერის დამამტკიცებელი მოვლისა და პირაპობის დამადასტურებელ დოკუმენტებსა და სამოქალაქო აქტებში სქესის მარკერების შეცვლის აკრძალვას; სახელმწიფო ღალატის დანაშაულის წინაპირობები უნდა შევიწროვდეს და უფრო კონკრეტული გახდეს, რათა გამოირიცხოს ინტერპრეტაცია, რომელიც შესაძლებელს ხდის TFI-ისა და FARA-ს ფარგლებში მოქცეული პირების სისხლისსამართლებრივად დევნას მთავრობის უბრალო კრიტიკისთვის; რეგულაციებმა, რომლებმაც დემონსტრაციების დროს სახის დაფარვის სრული აკრძალვა შემოიღეს, უნდა გაიწვიოს. სხვა რეგულაციები, რომლებიც არაპროპორციულად ზღუდავენ შეკრების თავისუფლებას (როგორებიცაა ავტომატური დაკავება და არაპროპორციულად მაღალი ჯარიმები) უნდა გაიწვიოს ან გადაიხედოს, რათა უზრუნველყოფილ იქნას შესაბამისი ბალანსი ამ უფლებასა და საზოგადოებრივის წესრიგის მოსაზრებებს შორის; უმაღლესო განათლების რეფორმირების პროცესში აკადემიური ინსტიტუტების ავტონომია უნდა იყოს დაცული.
